پیام رئیس سازمان نقشهبرداری کشور به مناسبت دهم اردیبهشت ماه روز ملی خلیج فارس
به گزارش روابط عمومی سازمان نقشهبرداری کشور، دکتر سید اسکندر صیدایی رئیس این سازمان به مناسبت دهم اردیبهشت ماه روز ملی خلیج فارس پیامی را صادر کرد، در متن این پیام آمده است که:
خلیج فارس گاهواره تمدن جهان با هویت ایرانی- اسلامی
خلیج فارس به عنوان قلب تپنده اقتصادی جهان در طول تاریخ از اهمیت ویژهای برخوردار است، این دریا از گذشته دور جایگاه متمدنترین و قویترین دولتها بوده که از نظر تمدن و پیشرفت از هر حیث بر جهان عصر خود برتری داشت. به گواه تاریخ نگاران، پهنه آبی خلیج فارس گاهواره تمدن جهان و از اولین زیستگاههای بشر محسوب میشود، ساکنان سواحل شمالی این دریا کشتی را اختراع و خاور و باختر را به هم پیوند دادند. آثار به جای مانده از شهرهایی مانند چابهار، بوشهر، خارک و سیراف حکایت از یک تمدن6000 ساله طول در سواحل شمالی خلیج فارس دارد. مهمترین امتیاز خلیج فارس، وجود تنگه راهبردی هرمز است، زیرا این تنگه به عنوان تنها نقطه ارتباطی دریای خلیج فارس به دنیای خارج، به عنوان نقطه کنترلی دنیا مطرح گردیده است، که 65 درصد انرژی روزانه مصرفی جهان از آن عبور میکند و این مسئله جایگاه مهمترین نقطه ژئوپولتیکی دنیا را به خود اختصاص داده است. خلیج تا ابد فارس به خاطر موقعیت جغرافیایی خود در طول تاریخ همواره نامش بر سر زبانها بوده و مردم تمام جهان آن را با نام خلیج فارس یا دریای پارس میشناسند. پارسیان باستان که ساکنین اصلی جنوب ایران بودند قبل از سایر اقوام آسیا با غرب رابطه پیدا کردند بر این اساس و به اعتبار پارسیان مقیم سواحل جنوب کشور، یونانیان برای اولین بار دریای جنوب ایران را خلیج فارس نامیدند. قدیمی ترین کتبی که در جغرافیا برای جهانیان به ارث مانده، نوشتههای یونانی دو قرن قبل از میلاد است که در آنها نام خلیج فارس آورده شده و واضح است که مورخین این نام را از اجداد خود فرا گرفته و بهکار بسته اند. در این آثار کلمه پارس یا فارس را یونانیان قدیم پرس تلفظ کرده اند. محققین عرب نیز از هر قومی در قدیمیترین نوشتههای خود از جمله کتاب جغرافیای المسالک و الممالک که مربوط به قرن سوم هجری قمری است، دریای جنوب ایران را با نام البحرالفارسی یا الخلیج الفارسی ذکر کردهاند. از جمله نویسندگان و جغرافیدانان مسلمان که در آثار خود از خلیج فارس به کرات یاد کردهاند می توان از، ابنخردادبه، ابنفقیه، ابوعلی احمدبن عمر، اصطخری مسعودی، مقدسی و... نام برد. اگر چه استفاده از نام «خلیج فارس» سابقهای حدوداً 2600 ساله دارد [آناکسیماندر ملطی (610‒546 پ م)، هکاتئوس ملطی (549‒473 پ م)، اراتوستن سرنایی (حدود 276‒194 پ م)، هیپارکوس (سده 2 پ م)، فلاویوس آریانوس (سده 2 پ م)، کتزیاس(445‒380 پ م)، گزنفون (430‒352 پ م) و استرابون (63 پ م ‒ 24 م) همگی در نقشهها و آثار خود به درستی از دریای جنوب ایران با نامهایی که معنای دقیق آن خلیج فارس است یاد کردهاند]، اما ورود این نام به دنیای نقشهها به زمان کلودیوس بطلمیوس Caudius Ptolemy منجم و جغرافینگار سرشناس یونانی سده دوم میلادی (حدود 1900 سال پیش) که به پدر جغرافی جهان نیز مشهور است میرسد. او نخستین کسی است، که اطلسی از دنیای پیشین شامل 36 نقشه از مناطق مختلف جهان همراه با یک نقشه جهان تألیف کرده است. در این اطلس، نقشههای ایران، بینالنهرین و شبه جزیره عربستان دیده میشود و بدون هیچ گونه ابهامی آبهای جنوب ایران را «Persicus Sinus» به معنی خلیج فارس نامید، این واژه بعدها به «Sinus Persicus» تغییر یافت و مصطلح شد. رومیان نیز این دریا را دریای پارس یا آبگیر پارس«Aquarum Persico» خواندهاند. بعدها اصطلاح «Sinus Persicus» به زبانهای دیگر دنیا ترجمه و در دائرهالمعارف زبانهای مختلف به: Golfo Persico ایتالیایی ‒ Golfio Parsico اسپانیایی ‒ Persischer Golfآلمانی Golfeul Persic رومانی ‒ Persiste Habbugtنروژی ‒ Persisk Golf دانمارکی Persiska Vikem سوئدی ‒ Perzsa Obol مجاری ‒ Porucha Wan ژاپنی ‒Golfe Persique فرانسوی ‒ Parsits Tsotsارمنی ‒ Persian Gulfانگلیسی PerzisheGolf هلندی ‒ Baher Farsهندی. (اطلس ملی ایران (تاریخ) ، انتشارات سازمان نقشهبرداری کشور) که جملگی به معنای خلیج فارس است آورده شده است.




نظر دهید